In Bergschenhoek is een groot aantal werkgroepen en vrijwilligers aktief. Via de lijst kunt u informatie over een gezochte werkgroep opvragen.

De Morgenster 2018-5

November 2018

Geloofsgesprek binnen pastoraal team

Terugblik jubileumviering Onze Lieve Vrouw Geboorte Berkel

Bekijk

De Morgenster 2019-5

Juli 2019

Eten en Ontmoeten: hartvewarmend

Eerste Heilige Communie: vieringen in de kernen

Pastor Bracco Gartner heeft afscheid genomen

Bekijk

De Morgenster 2019-1

Februari 2019

Geloofsgesprek

Wereldjongerendagen

Jaar van de Roepingen

Bekijk
 

Hersenspinsels van een parochiaan

16 september 2020 - Pijnacker

Er is steeds meer moed voor nodig om niet bang te zijn *

De hele dag: buisjes, vloeistoffen en kleurtjes, waar was hij aan begonnen? Maar hij had tenminste werk, wat heet: hij had veel te veel werk! Er kwam geen einde meer aan! En daar zat hij dan in deze steriele omgeving met zijn collega's in witte pakken (en hij natuurlijk ook!) Want had hij toch een ongelooflijke hékel aan dit werk! De hele dag dit zielloze, routineuze werk, altijd die witte pakken en die gekleurde vloeistoffen...

Was hij maar gewoon ambtenaar bij justitie! Boeven vangen, dat leek hem wel wat! Maar hij ving geen boeven; hij ontmaskerde virussen! Oh ja, zijn werk werd zéér gewaardeerd! Zijn beroep was vitaal! Ze konden niet zonder hem! Als ze dat nou ook maar eens lieten blijken op zijn loonstrookje... Maar dat was er niet bij! Als het geld kost, waren ze ineens niet meer van de partij! Hij droomde weg, weg naar wat hij eigenlijk wilde zijn. "Kijk uit!", zei zijn collega. "Deze vloeistof mag maar eventjes verwarmd worden!" Hij was weer alert, want dat moest je zijn bij dit werk: alert!

Dagdromen was uit ten boze en 'boeven vangen' was niet aan de orde. Natuurlijk was zijn werk ook gevaarlijk! Als die buisjes kapot vielen, dan had je de poppen aan het dansen. Dan kon je zomaar een plaatselijke uitbraak van het virus veroorzaken. Dus moest hij ook voorzichtig zijn. Maar echt spànnend was het niet. Toch had hij ook wel eens rond gekeken. Want wie wil zijn hele leven nou een saaie baan? Ook vrienden, familie en bekenden wisten dat hij er graag weg wilde. Maar in deze tijd vol werkeloosheid, steunpakketten en ontslagen, moest hij toch blij zijn dat hij werk had? Blij, dat was hij niet! Dat had zijn leidinggevende allang gemerkt!

Misschien was het wel dáárom dat zijn chef hem op deze vacature wees, binnen deze organisatie: "Gezocht: viruskillers!" "Kijk eens, is dat niks voor jou? Kan je virussen in rekenen." Hij bekeek de vacature nog eens goed. Het was in ieder geval spannend! Zijn opleidingseisen sloten aan. En kijk, zelfs dat salaris was de moeite waard! Die keuze was snel gemaakt. Hij werd weer blij. Hij stond op, iets te snel, en wankelde tegen een dozijn gekleurde flesjes aan... "Kijk uit!", schreeuwde een collega. De flesjes bleven heel. Was hij bijna, met oog op zijn nieuwe baan, zijn oude baan bijna kwijt geweest! Ook zijn leidinggevende was ontstemd. Wat was hij blij, als hij deze werknemer zou zien vertrekken. Sommigen leren het ook nooit!

De nieuwe baan had wel iets exotisch. Geen boeven vangen, maar virussen elimineren. Hij hoopte natuurlijk dat dit bedrijf als eerste met een vaccin zouden komen. Aan hem zou het niet liggen! Zijn kostje was gekocht.

René Mittertreiner

*spreuk Gerarduskalender, redemptoristen, klooster Wittem

Terug naar de vorige pagina
Tekstgrootte

Humor is veruit de meest bijzondere activiteit van onze hersenen.