In Bergschenhoek is een groot aantal werkgroepen en vrijwilligers aktief. Via de lijst kunt u informatie over een gezochte werkgroep opvragen.

De Morgenster 2018-5

November 2018

Geloofsgesprek binnen pastoraal team

Terugblik jubileumviering Onze Lieve Vrouw Geboorte Berkel

Bekijk
Dit Pijnackerse koor bestaat uitsluitend uit dames en zingt tijdens huwelijksvieringen.
Verzorgde heel lang wekelijks de zang tijdens de Hoogmis op zondagmorgen. Momenteel zingt het koor een of twee keer per maand. Ook bij uitvaarten, avondwakes en jubilea is het koor actief.
Vivace is een gemengd koor bestaande uit ca. 35 enthousiaste leden.

De Morgenster 2019-5

Juli 2019

Eten en Ontmoeten: hartvewarmend

Eerste Heilige Communie: vieringen in de kernen

Pastor Bracco Gartner heeft afscheid genomen

Bekijk

De Morgenster 2019-1

Februari 2019

Geloofsgesprek

Wereldjongerendagen

Jaar van de Roepingen

Bekijk
 

Prachtige herinnering: zuster Theofrida over 60 jaar Huize Sint Petrus

21 augustus 2021 - Berkel en Rodenrijs

De datum 18 augustus 2021 is voor zuster Theofrida een bijzondere dag, omdat zij precies 60 jaar geleden in Berkel kwam om in Huize Sint Petrus te gaan werken met de zusters van J.M.J. van Den Bosch. Die dag wil ze niet zomaar voorbij laten gaan. Ze nodigde vier collega's die daar toen werkten uit voor koffie en lunch. In 1961 heeft zuster Theofrida over haar overgang naar ‘Petrus’ in Berkel en Rodenrijs een verhaal geschreven voor het maandblad van de Congregatie. Dat is deze maand herplaatst en ze wil het graag met de parochianen delen. Met haar hartelijke groet.

De werksters van het eerste uur aan het woord

In het begin van mei 1961 ging het gerucht door de conventen van de Augustinessen van Heemstede: de congregatie heeft weer eens een huis overgenomen en wel van de zusters van JMJ (officieel: de congregatie Sociëteit van Jezus Maria Jozef) te Berkel onder de rook van Rotterdam.

Acht Zusters zouden er heen gaan, maar wie? De meesten van de zusters van de congregatie wisten niet eens waar Berkel en Rodenrijs lag. De landkaart werd op tafel uitgespreid en, jawel hoor het stond erop, ca. 12 kilometer van Rotterdam.

Na een tijdje (juli 1961) werden in vier conventen ongeopende brieven overhandigd. Een ongeopende brief, dat wist men in die tijd, bevatte altijd een overplaatsing. De acht uitverkorenen waren: vier zusters uit het St. Franciscus Gasthuis te Rotterdam; nl. Zr. Virginea, die op de klasse afdeling werkte, zou overste worden in Berkel; Zr. Cosmas van de polikliniek; Zr. Cyriaca, die de rector onder haar zorg had en Zr. Theofrida, de kosteres. Uit Alkmaar kwamen Zr. Henriette, uit Den Helder Zr. Gemma en Zr. Mansuetta; teslotte uit Den Haag Zr. Felix.

Op 4 augustus zijn wij in Heemstede bijeengekomen om elkaar te leren kennen en met zijn achten het Breviergebed te verrichten. Zo’n klein clubje waren we niet gewend, vooral als je uit een convent komt van 120 zusters. Tussendoor hebben we het goed getekend en koffers gepakt voor Berkel. Af en toe ging ieder naar zijn eigen huis. Vier dagen lang zijn de vier uit Rotterdam naar Berkel op en neer gegaan om wat kennis op te doen van het huis en de 77 bewoners, die het toen telde.

Vrijdagavond zijn we in Berkel blijven slapen om te kijken wat er ’s morgens en ’s avonds te doen viel. Om goed te kunnen slapen vonden we op onze cel een heerlijk wijntje. Begrijpelijk was het allemaal nogal vreemd voor ons.

Op 15 augustus 1961 kwamen we weer naar Heemstede, om van daaruit op 18 augustus naar onze nieuwe bestemming te vertrekken. Als vervolg kan een citaat uit het memorie- of logboek  van Huize Sint Petrus dienen, namelijk onze allereerste brief vanuit Berkel aan het Moederhuis en de andere zusterhuizen. Hier volgt het:

“Onder een stralende zon reden wij , Eerwaarde Moeder Agneta, Moeder Virginea, Zr. Cosmas, Zr. Mansueta, Zr. Cyriaca, Zr. Gemma, Zr. Henriette, Zr. Felix en Zr. Theofrida uit ons geliefd moederhuis, waar we geestelijk en lichamelijk waren klaargemaakt voor de start. We werden met drie auto’s afgehaald; de auto van pastoor Holthuizen en de auto’s van de heren van der Burg en Kennepohl. De auto’s reden weg langs rijen van vrolijke en springende zusters, novicen en postulanten. De pastoor zei: “Jammer dat we dit niet kunnen filmen.”

Om ongeveer 12 uur arriveerden wij in Huize Sint Petrus. We werden verwelkomd door de overige heren van het bestuur. Van laatstgenoemden stond er een prachtig bloemstuk in de spreekkamer met “Van harte welkom” erop. Er werd door meneer van der Burg een mooi welkomstwoord gesproken, waarin hij het doel van onze komst belichtte. Hij sprak zijn dankbaarheid uit, omdat dit mooie apostolaatswerk weer in handen kwam van religieuzen. De Eerwaarde Moeder sprak enkele korte, doeltreffende woorden terug.

Deze huldiging duurde niet lang. Dit was ook te begrijpen, want er heerste een grote spanning vanwege het aanstaande vertrek van de zusters van JMJ. Er werd vlug iets gebruikt; nog het een en ander woord over het werk gewisseld en om 3 uur kwam er een grote autobus voor om de zusters van JMJ op te halen.

Zo’n ogenblik hopen wij nooit meer mee te maken. Het huis waar je 75 jaar lief en leed met elkaar hebt gedeeld, waar je hebt gewerkt bij de ouden-vandagen en op de scholen, waar ouders en kinderen van dit onderwijs en deze opvoeding hebben genoten! U begrijpt, dat hier op een zeer pijnlijke wijze banden verbroken werden toen men dit huis moest verlaten.

Toen de bus weggereden was, gingen wij naar de refter (eetzaal) om een kopje thee te drinken en om allen eens flink uit te huilen. Voor haar vertrek hadden de zusters de refter smaakvol versierd en de tafel gezellig gedekt. Op een tafeltje prijkte een heel mooi bloemstuk met: “Van harte welkom. – Zusters van J.M.J.”

De thee werd in stilte gebruikt, want we waren allen te zeer onder de indruk van alle emoties. Al spoedig trokken we in het harnas en met de Eerwaarde Moeder aan de spits, togen we aan het werk. Er werd verdeeld en georganiseerd, alles verliep vlot. Ook kwam er nog een stoottroep bij: vier uit  het Gasthuis en één uit het wijkhuis. Om 6 uur had elk een cel met een spiksplinternieuw ledikant met toebehoren. De benedenwerksters hadden ondertussen voor de huishouding gezorgd en alles liep op wieletjes. Zo ziet u: Eendracht maakt macht!

’s Avonds om 7 uur werd er een plechtig lof in de kerk gecelebreerd door pastoor Holthuizen. Om kwart voor 7 gingen we onder een daverend klokgelui naar de kerk. Er was een plechtig Danklof ter ere van Sint Jozef meerdere novenen gehouden en vele kaarsen opgestoken om toch maar weer zusters te krijgen in de parochie. Zijn beeld was rijk versierd en er stond een zee van kaarsen. Er werd mooi gezongen en de pastoor sprak ons een welkomstwoord toe, waarin hij bijzonder het volgende  punt uitwerkte: “Waar religieuzen zijn, daar is groei en bloei en een parochie.”

Na het Lof kwam het fanfarekorps in de tuin. Op het balkon, achter het huis, hadden o.a. plaats genomen: pastoor Holthuizen, de rector van het huis, de burgermeester van Berkel, de heren van het bestuur, de zusters en inwonenden.

Om ongeveer half 10 dronken we nog een kopje koffie, daarna completen bidden (laatste getijdengebeden van de dag) en …. vlug naar bed. De volgende dag was er nog werk in overvloed. U begrijpt, eer het huishouden en al onze  pakken en zakken op zijn plaats stonden, moest er nog heel wat gebeuren.

En dan al die verschillende soorten rinkelende bellen! Klokken, telefoons, buitendeur, pension enz. Als er een bel ging, schrokken we op en vroegen: “Wat is dat nu weer?” Liepen we naar de telefoon, dan was het een bel in het pension, gingen we naar de voordeur, dan was het juist de telefoon geweest.

Terug naar de vorige pagina
Tekstgrootte

De dingen die u met elkaar gemeen hebt maken een relatie aangenaam. De verschillen maken haar interessant.