In Bergschenhoek is een groot aantal werkgroepen en vrijwilligers aktief. Via de lijst kunt u informatie over een gezochte werkgroep opvragen.

De Morgenster 2018-5

November 2018

Geloofsgesprek binnen pastoraal team

Terugblik jubileumviering Onze Lieve Vrouw Geboorte Berkel

Bekijk

De Morgenster 2019-5

Juli 2019

Eten en Ontmoeten: hartvewarmend

Eerste Heilige Communie: vieringen in de kernen

Pastor Bracco Gartner heeft afscheid genomen

Bekijk

De Morgenster 2019-1

Februari 2019

Geloofsgesprek

Wereldjongerendagen

Jaar van de Roepingen

Bekijk
 

In Memoriam pastor Zuidgeest

17 december 2020 - Parochie Christus Koning, Bergschenhoek, Berkel en Rodenrijs, Bleiswijk, Nootdorp en Ypenburg, Pijnacker

Bij de dood van pastoor Jan Zuidgeest (1933-2020)

Subito mors clericorum sors: ‘een plotselinge dood is het lot van geestelijken’, luidt een oud spreekwoord.

De abruptheid, waarmee de dood zich aandiende bij onze emeritus pastoor Jan Zuidgeest, vormt er, helaas, een bewijs voor dat spreekwoorden vaak een kern van waarheid bevatten.

Op 19 november stond hij op het punt weg te gaan. Maar hij zeeg ineen om niet meer op te staan. De ontsteltenis was enorm, temeer omdat hij een paar weken te voren nog tegen een van zijn broers had gezegd dat hij het geluk had in een nog zo goede gezondheid te verkeren.

Geboren in Naaldwijk in een warm katholiek gezin – vader was tuinder – genoot Jan zijn opleiding tot priester aan het klein seminarie Hageveld en het groot seminarie te Warmond.

Na zijn wijding door bisschop Martinus Jansen op 23 mei 1959 kreeg hij zijn eerste kapelaansbenoeming in Hazerswoude. De bijzondere kwaliteiten van de jonge priester bleven niet onopgemerkt. Samen met de latere kardinaal Adrianus Simonis en de latere hoogleraar Ruud Huysmans werd hij in 1969 namelijk al gevraagd toe te treden tot het hoogste adviesorgaan van de bisschop: het college van kanunniken. Vanaf die tijd zou hij, steeds in andere bestuurlijke functies, de elkaar opvolgende bisschoppen van Rotterdam terzijde staan in de uitoefening van hun ambt.

Onder bisschop Simonis was hij bisschoppelijk gedelegeerde voor het Katholiek Onderwijs en Catechese. Dit was een zware taak. De ontkerkelijking vroeg om andere vormen van geloofsoverdracht dan die middels de catechismus alléén. Tijdens het episcopaat van bisschop Bär zou Jan het ambt van vicaris-generaal bekleden. Na diens plotselinge vertrek in 1994 werd hij apostolisch administrator van het bisdom Rotterdam, maar niet nadat hij in een indrukwekkende toespraak bij het afscheid van bisschop Bär iedereen in het bisdom had opgeroepen de eenheid te bewaren.

Het lag voor de hand dat de volgende bisschop, Ad van Luyn, hem zou herbenoemen als vicaris-generaal. Aldus geschiedde. Pauselijke waardering voor het feit dat Jan het bisdom op kundige wijze door een moeilijke tijd geloodst had bleef niet uit. Hij werd benoemd tot ere-kapelaan van de paus.

Maar Jan was meer dan een goed bestuurder alléén. Hij was een oprecht in anderen geïnteresseerd mensen-mens, die hen, juist op sleutelmomenten in hun leven, wilde bijstaan en Christus als referentie en hoop wilde voorhouden.

Op zijn grote pastorale kwaliteiten werd hij aangesproken na zijn benoeming tot pastoor van de O.L.V. Geboortekerk in Berkel en Rodenrijs. Als parochianen waren wij blij met hem: zelfs zo blij dat er in 2004 een vriendenboek voor hem werd uitgegeven. Uit de bijdragen die collega’s en vrienden uit verleden en heden hieraan leverden, werden onomwonden de kernkwaliteiten van de leraar, bestuurder en pastor Jan duidelijk: zijn directe en open communicatie (al schrokken mensen daar soms van), zijn warme en oprechte betrokkenheid bij het wel en wee van parochianen, zijn hartelijkheid en vermogen om te kunnen genieten van vriendschappen en van nieuwe ontwikkelingen in kerk en samenleving. Mensen, die dat kunnen, heb je graag in de buurt en om je heen.

Zo hebben veel mensen monseigneur, vicaris-generaal, pastoor, catecheseleraar Jan Zuidgeest ervaren. Daarom is hij echt een goede priester geweest, temeer omdat hij niet schroomde ervaringen van mensen tegen het licht van de verhalen van het evangelie te houden. Daarmee loste hij hun problemen niet op. Maar hij droeg wel bij aan de ‘verlossing’ die in het evangelie besloten ligt.

Tot slot.

In zijn lange priesterleven heeft Jan de vorm van de kerk ingrijpend zien veranderen. Het rijke roomsche leven, waarin zijn roeping beklijfde, begon al enkele jaren na zijn wijding beduidend minder rijk te worden. De kerkelijke instituties implodeerden met de vaart van een bergstroom. De kracht van Jan Zuidgeest was er in gelegen dat hij, juist in tijden waarin kerkelijke organisatievormen veranderden, op zoek ging naar vormen van geloofsoverdracht, die wél aansloten bij de veranderde tijden. Zich geborgen wetend in goede vriendschappen en een warme familie, ervoer hij het zoeken naar eigentijdse vormen van organisatie en van geloofsoverdracht als een vitaliserende opdracht. Van priesters die de veranderende tijden zo ervaren, kun je er niet genoeg hebben.

Wij zullen Jan hier in Berkel en Rodenrijs zeer missen.

Prof. dr. Paul van Geest

Terug naar de vorige pagina
Tekstgrootte

De dingen die u met elkaar gemeen hebt maken een relatie aangenaam. De verschillen maken haar interessant.