In Bergschenhoek is een groot aantal werkgroepen en vrijwilligers aktief. Via de lijst kunt u informatie over een gezochte werkgroep opvragen.

De Morgenster 2018-5

November 2018

Geloofsgesprek binnen pastoraal team

Terugblik jubileumviering Onze Lieve Vrouw Geboorte Berkel

Bekijk
Dit Pijnackerse koor bestaat uitsluitend uit dames en zingt tijdens huwelijksvieringen.
Verzorgde heel lang wekelijks de zang tijdens de Hoogmis op zondagmorgen. Momenteel zingt het koor een of twee keer per maand. Ook bij uitvaarten, avondwakes en jubilea is het koor actief.
Vivace is een gemengd koor bestaande uit ca. 35 enthousiaste leden.

De Morgenster 2019-5

Juli 2019

Eten en Ontmoeten: hartvewarmend

Eerste Heilige Communie: vieringen in de kernen

Pastor Bracco Gartner heeft afscheid genomen

Bekijk

De Morgenster 2019-1

Februari 2019

Geloofsgesprek

Wereldjongerendagen

Jaar van de Roepingen

Bekijk
 

Afscheidsinterview

03 juli 2021 - Parochie Christus Koning

Pastoor Kuipers kijkt terug op een mooie tijd

Afscheidsinterview door  Sjaak Oudshoorn 1 juni 2021

Winfried Kuipers gaat de parochie Christus Koning begin juli verlaten. 11,5 jaar was hij werkzaam in onze parochie. Toen hij en ook pastor Thijs van Zaal, pater Jac Stolk, de pastoraal werkers Marjo Wijsman en Kees Bracco Gartner plus catecheet Jos Sterk – “Stolk en Sterk waren er al toen wij kwamen” - begin 2010 aantraden, was er nog geen sprake van één parochie maar van een Federatie Oostland, waarin parochies samenwerkten onder leiding van één pastoraal team.

Pastor Winfried Kuipers zegt dat hij er altijd voor heeft gestreden dat de zes individuele kerken in de latere parochie Christus Koning hun eigenheid en gelijkwaardigheid konden behouden.

“Ik heb nooit geaccepteerd dat er één hoofdkerk aangewezen zou worden. In de parochie waar ik nu ga werken, is dat wel het geval. Daar is Gouda de hoofdkerk en zijn Bodegraven, Boskoop, Reeuwijk, Moordrecht en Waddinxveen de andere kerken. Wat je dan krijgt, is dat in de Goede Week in een van de andere kerken bijvoorbeeld geen vieringen zijn maar dat de kerkgangers naar de hoofdkerk in Gouda moeten. Ik zal de situatie zoals die daar nu is moeten accepteren, maar het zou niet mijn voorkeur hebben. De basis blijft voor mij altijd de lokale kerk, waar mensen met elkaar een kerkgemeenschap vormen. Juist in deze tijd van individualisme is dat ontzettend belangrijk.”

De parochie waar Winfried Kuipers heen gaat, is in oppervlakte en onderlinge afstanden nog twee keer zo groot als onze parochie. “Hier kon ik heel veel op de fiets doen. Ik fiets binnen de parochie per jaar 3.500 kilometer.” Wel ben ik elektrisch gaan rijden, zodat ik vanaf mijn woonplek in de pastorie hier in Berkel in 25 minuten in Nootdorp ben. Ja, uiteraard kies ik een mooie route door het Balijbos. In de nieuwe parochie zal ik toch veel meer met de auto moeten gaan doen.”

 

TEAMLID

In zijn nieuwe parochie is Winfried Kuipers teamlid en niet meer de moderator, de teamleider, zoals hij dat in de parochie Christus Koning wel was. “We hebben daar een team met – inclusief mijzelf – twee priesters, twee pastoraal werkers en een diaken. Dick van Klaveren is priester/moderator. “Ik vind het prima om straks gewoon teamlid te zijn. Als teamlid heb je veel minder vergaderingen. Dat spreekt me wel aan. Vergaderingen zijn veelal in de avonduren en lopen vaak uit. Half twaalf wordt het dan zomaar. Hoewel, binnen de parochie hier houdt voorzitter Leon van Adrichem altijd strikt vast aan vergaderen tot 22.00 uur en niet langer. Voor mij was dat prettig: ik ben geen vergaderman en ik ben geen avondmens.”

De overstap naar de Sint-Jan de Doperparochie voor Gouda en omstreken speelde al een jaar. Namelijk sinds het vertrek van priester Bertran van Paassen naar een parochie in Roelofarendsveen. “Toen de bisschop het voor het eerst vroeg, zei ik: ‘Nog niet, ik wil hier nog mijn 40-jarig priesterfeest vieren en 12,5 jaar pastoor zijn.’ Later toen hij het voor de tweede keer vroeg, was corona er net. Ik zag het niet zitten om met al die beperkingen op dat moment weg te gaan. Je kunt dan niet gewoon afscheid nemen.  Bij de derde keer kon ik niet langer weigeren Hij zei: ‘Je moet net voor de zomer overstappen zodat je bij de start van het nieuwe jaar er bent.’ Daar ben ik toen mee akkoord gegaan. Gelukkig kan ik het afscheid hier mooi combineren met het vieren van veertig jaar gewijd zijn.”

 

TERUGKEER

Aan het werk gaan in zijn nieuwe parochie betekent voor Winfried Kuipers een terugkeer naar de regio waar hij zijn jeugd doorbracht. Na zijn geboorte in Gouda in het najaar van 1957, woonde hij in zijn jonge jaren in Bodegraven. Zijn vader Willy had een kaasgroothandel en zijn moeder Agaath runde het gezin dat acht kinderen zou gaan tellen. Winfried was de tweede van de acht kinderen. Zijn oudste broer Jos is in 2001verongelukt in Zwitserland op de fiets, omdat een auto de bocht afsneed.

“Het verbaast me altijd dat de wereld zo makkelijk over verkeersdoden heen stapt. Als een vliegtuig neerstort is dat groot nieuws en is de wereld twee dagen in rouw, terwijl een dode in het wegverkeer nauwelijks de krant haalt. Ik zou willen pleiten voor een jaarlijkse nationale verkeersdodenherdenking en vind ook dat er nog veel meer gedaan moet worden om het aantal verkeersslachtoffers terug te brengen.”

 

PRIESTERROEPING

Terug naar de jeugd van Winfried. Al heel jong had hij de roeping c.q. de wens om priester te worden. “Ik zou bijna zeggen in de wieg. Dat is misschien wat  overdreven, maar al wel op de kleuterschool. Ik had ook voorbeelden in de familie. Twee broers van mijn vader waren priester geworden en een zus van mijn moeder werd religieus. Dat is tante Wies. Ze heeft tientallen jaren in Nieuw-Guinea gewerkt bij de Papoea’s. Tante Wies – die als zuster Jeanne heet – brengt nu haar oude dag door in het klooster, in Tilburg. Ze is 94 en zelfs corona kreeg haar eind vorig jaar niet klein. Ze zei: ‘De zusters die overleden zijn, waren allemaal ouder dan ik. Ik ga nog wel een tijdje mee’. Het was wel jammer dat ze daardoor niet naar de uitvaart kon van collega-zusters die het niet overleefden.”

Priester worden was voor Winfried Kuipers best een grote stap. Hij was als kind namelijk heel verlegen en werd op school ook erg gepest. Door die verlegenheid heeft hij zichzelf als het ware moeten overwinnen.

“Spreken voor grote groepen of een discussie leiden met een groep was voor mij heel lang heel lastig. Dat heb ik echt in de loop van de jaren moeten leren. Dat pesten was ook iets waar ik lang last van bleef houden. Uiteindelijk heb ik die rotjongens die mij pestten wel kunnen vergeven. Dat was ook mijn opdracht als christen. Op het klein seminarie hielp ik ze met wiskunde, omdat ik daar aardig goed in was. Ik denk ook dat het door het pesten komt dat ik met spelletjes en met sport altijd heel fanatiek was. Dat is nog steeds zo: met klaverjassen en bridgen wil ik graag winnen. Ja, gelukkig kan ik tegenwoordig wel tegen mijn verlies. Vroeger echt niet. Ik heb als priesterstudent in Limburg ook op landelijk niveau gedamd. We moesten het hele land door: twee uur heen, vier uur spelen en dan nog twee uur terug. Het gebeurde dan wel dat ik verloor door een blunder en dan lag ik na thuiskomst er ook nog een tijdje wakker van!”

Er was dus geen denken aan dat Winfriedje Kuipers geen priester was geworden. “Als het toch iets anders was geworden, dan zou ik eigenaar van een speelgoedwinkel zijn geworden”, denkt hij. “Van jongs af aan had ik iets met spellen en spelen. In dat opzicht ben ik altijd speels gebleven en kan ik ook goed met kinderen omgaan”, zegt hij lachend.

De pastor is ook altijd heel sportief geweest. Behalve stevig fietsen doet hij aan kajakken en tennissen. Dat laatste doet hij bij TOGB in zijn woonplaats Berkel. Zijn vaste tennispartner is Pijnackernaar Peter de Roos, die bekend is van Van Dijk Elektroworld aan de Oostlaan.

Gezond leven en veel bewegen is voor pastor Kuipers heel belangrijk. Het meest dankbaar is hij voor zijn uitstekende gezondheid. Hij liep begin februari corona op maar had geen klachten. “Heel veel leeftijdgenoten van mij mankeren al van alles. En ik niks. Ik ben nu 63 en hoop nog lang gezond te blijven. Ik wil ook graag doorgaan met dit werk zo lang ik me fit voel.”

 

VEERTIG JAAR

Winfried Kuipers is dit jaar veertig jaar priester. Op 3 juli 1981 werd hij tot diaken gewijd en op  24 oktober tot priester. Het liefste had hij het priesterjubileum in onze parochie gevierd. Dat gaat niet lukken maar wel ‘veertig jaar wijding’. Dat is op 3 juli en in dat weekend is ook het slot van zijn afscheidstournee langs alle zes de parochies die hem allemaal even lief waren en die ook allemaal wel hun sterke kanten hadden. In de vorige Morgenster schreef hij daar al over.

Hij blijft het wel lastig vinden om als een soort missionaris zo’n groot gebied te bestrijken. Voordat hij naar het Oostland kwam, werkte hij in parochies met 1 kerk – onder meer in Middelharnis, Dordrecht, Hendrik Ido Ambacht, Zwijndrecht, Wateringen en de Krimpenerwaard. “Daar leerde je in één of twee jaar de mensen kennen en in een parochie met vijf of zes locaties duurt dat vijf tot tien jaar.” 

Toch kijkt Winfried Kuipers tevreden en dankbaar terug op de voorbije 11,5 jaar. Hij heeft hier heel veel mooie dingen beleefd, met allerlei verschillende mensen prettig samengewerkt en hopelijk veel voor mensen kunnen betekenen. De goede samenwerking met andere kerken vond en vindt hij ontzettend belangrijk. Door de internationale Focolarebeweging waar hij zich bij heeft aangesloten, is hij de oecumene steeds belangrijker gaan vinden.

“Werken aan de eenheid staat voor mij op de eerste plaats. Het was het laatste waar Jezus in zijn gebed op de avond voor zijn dood nadrukkelijk voor bad: dat we één mogen zijn. Het is toch te gek eigenlijk dat er nog zo veel versplintering is en dat we niet zoeken naar het gemeenschappelijke. Een van de positieve herinneringen aan de periode hier zal zijn: de goede samenwerking met de andere kerken. Daar heb ik altijd veel waarde aan gehecht. In 1985 was ik in Dordrecht al bezig met oecumenisch dopen. Echtparen van verschillende gezindten die geen keuze wilden maken voor de kerk van de een of de kerk van de ander. Dan is oecumenisch dopen een prima oplossing. Ik vind het echt jammer dat er niet meer toenadering is tussen protestantse kerken en de katholieke kerk. Als er in een dorp niet voldoende basis meer is voor een zelfstandige katholieke gemeente, dan zou ik zeggen: ga samen met een protestantse gemeente. Ander voorbeeld: we hebben in de katholieke kerk het Onze Vader aangepast. Waarom hebben we dat niet meteen zo gedaan dat we met de PKN-kerken één Onze Vader hebben? Nu is het afgestemd op het Onze Vader in Vlaanderen. Maar we bidden toch vaker samen met protestantse mensen in onze eigen omgeving dan met mensen in Vlaanderen!”

Winfried Kuipers heeft best veel gereisd en zich ook grondig verdiept in andere geloven en religies. “Iemand zei eens tegen mij: als je in India was geboren was de kans groot geweest dat je hindoe was geworden. Dat is natuurlijk waar, maar toch ben ik blij dat ik in een katholiek gezin geboren ben en opgegroeid. Het mooie van de katholieke kerk is de blijmoedigheid, de positiviteit, minder nadruk op zondigheid en meer op het goede in iedere mens, en toch ook de hiërarchie en de aansturing van bovenaf. Het is prachtig al die eigenheid en al dat zelfbeschikkingsrecht in de protestantse kerken maar het leidt ook tot een grote versnippering en versplintering. Als ze het even niet met elkaar eens zijn, heb je er weer een kerk bij. Dat draagt niet bij aan de eenheid die Jezus van ons verlangt.”

 

VERANDERD

In veertig jaar zijn de persoon en het priesterschap van Winfried Kuipers aanzienlijk veranderd, zegt hij zelf.

“Als jonge priester was ik de man die het wist en die van mensen verwachtte dat ze zich precies aan de moraal en de regels van kerk en geloof hielden. In de loop van de jaren ben ik veel meer gaan luisteren en meer gelijkwaardig in gesprek gegaan met mensen. Minder oordelend ook. En heb ik ook ontdekt dat er meerdere wegen zijn om tot de liefde van God te komen.  Dat die ontwikkeling pas later kwam, had zeker ook te maken met mijn aangeboren verlegenheid en onzekerheid. Daar ben ik gaandeweg overheen gekomen, ook al was het een lange en lastige weg. Op een aantal punten ben ik veel vrijzinniger en ruimdenkender geworden dan in het begin van mijn priesterschap. Ik heb meer oog gekregen voor het werk van Gods goede Geest in iedere mens van goede wil”

“Tegelijk is de basis van mijn geloof hetzelfde gebleven”, zegt Kuipers. “Ik heb ook nooit aan mijn roeping getwijfeld. Altijd heb ik de overtuiging gehad en gehouden dat dit mijn levensbestemming was en niet een relatie of een eigen gezin met kinderen. Natuurlijk is het best weleens eenzaam. Als ik alleen op vakantie ben en gezinnen zie die het gezellig hebben met elkaar. Dat zijn momenten. Over de hele linie ben ik heel tevreden met mijn werk en met wat ik kan doen voor mensen om ze ervan te overtuigen dat het goede het kwade kan overwinnen en dat de weg van de liefde van God de beste weg is. De enig juiste zelfs.”

 

WONEN

Pastor Kuipers blijft nog even wonen op de pastorie in Berkel. Samen met het bisdom heeft hij een leuk huis met een tuin kunnen vinden en aankopen in Moordrecht. Hij had geluk: mocht de woning gaan bezichtigen omdat een andere ‘kijker’ door corona was geveld.

Het  bisdom wilde wel investeren in een huis maar niet meer bieden dan de vraagprijs. Kuipers heeft er toen nog wat eigen geld in gestoken, maar minder dan de tien procent die de verkopende makelaar als het ware claimde.

“Letterlijk om twee voor twaalf brachten we een bod uit. Twaalf uur was de deadline. Ik had er niet veel hoop op, totdat ineens toch bleek dat ze het ons gegund hadden. Ik denk ook omdat ik heel flexibel ben wat betreft het moment dat ik het huis betrek. Die mensen wachten op een nieuwbouwwoning maar wanneer die klaar is, is onzeker. Niet voor januari 2022. Dus tot dat moment blijf ik hier in Berkel op de pastorie wonen en reis ik met de auto heen en weer. Ik ben erg blij met het huis. Als het nodig was geweest, was ik op een flatje gaan zitten maar dan had ik me wel als een vogel in een kooitje gevoeld. Een tuin vind ik heel belangrijk. Als het mooi weer is, zit ik graag buiten en wil ik naar buiten kunnen lopen.”

Omdat hij binnen het team naast Dick van Klaveren de enige gewijde priester is, zal Kuipers in de nieuwe parochie vaak met de sacramentenbediening bezig zijn: de eucharistie, de doop, de ziekenzalving. Verder hoopt hij zijn sterke punten te kunnen benutten: het werken met jeugd en met ze op stap gaan naar evenementen als de Wereldjongerendagen, de catechese op scholen, de communie- en de vormselvieringen en de voorbereiding daarop en zeker ook weer de oecumene.

 

BASISSCHOLEN

Pastor Kuipers heeft altijd heel erg genoten van het lesgeven op de basisscholen. In Pijnacker en Bleiswijk heeft hij dat gedaan maar vooral in Berkel, op de vijf katholieke scholen. “Veel leerkrachten en leerlingen weten bijna niks meer van de christelijke leer en het geloof. Een keer vroegen een paar jonge leerkrachten me hun wat geloofsverdieping te geven. Doordat kinderen er niet meer mee opgroeien thuis, is de leergierigheid des te groter. Kinderen – van kleuters tot en met groep 8 – luisteren vaak ademloos naar al die mooie Bijbelverhalen. Dat is echt zo leuk om te doen.”

“Je krijgt natuurlijk ook de mooiste vragen: “Denkt u dat God de aarde in zes dagen heeft geschapen?” Dan is mijn antwoord: “Ik denk het niet.” Maar vervolgens leg ik wel uit hoe geweldig complex, wonderlijk en mooi de schepping in elkaar zit. Ik heb dan wat bloemenzaad bij me en een paar vogeleitjes en aan de hand daarvan leg ik uit dat ieder levend wezen ontstaat en voortkomt uit iets superkleins waar het hele programma van die plant, die vogel en die mens al in opgenomen is. En hoe onvoorstelbaar dat eigenlijk is en dat naar mijn idee er toch een God moet zijn die aan de basis staat van alles wat is ontstaan en nog ontstaat. En als een leerling aan me vraagt of zelfs beweert dat wij als mensen van de apen afstammen en hoe ik daar over denk, dan zeg ik: het zou heel goed zijn dat God voor het creëren van de eerste mens op aarde een aap heeft gekozen, maar dat maakt het niet minder wonderlijk. Zoals computers en andere complexe apparaten niet zomaar ontstaan, zo is het ook met levende wezens. Ze zijn zo complex dat er naar mijn idee toch een Schepper moet zijn die aan de basis van al dat bijzonders staat.”

 

GEDENKBOEK

Toen Winfried Kuipers 25 jaar priester was heeft hij zelf een gedenkboek gemaakt over de geschiedenis van zijn persoon en zijn priesterschap. Ook met zijn veertigjarig jubileum wil hij een gedenkboek maken. Naast het gewone werk en de huizenjacht is hij de laatste maanden met het schrijven en samenstellen van dat boek bezig geweest. Hij wil het geven aan iedereen die de afscheidsvieringen bezoekt en ook aan andere belangstellenden.

Preken, columns in Telstar/Eendracht  en Heraut, artikelen in De Morgenster, beschouwingen op zijn eigen site www.internetpastoor.nl, verslagen van studies tijdens zijn sabbatten: het komt allemaal in het gedenkboek dat als titel meekrijgt ’40 jaar priesterleven in dienst van God en de mensen’.

 

AFSCHEIDSCADEAU

Pastor Kuipers hoeft geen eigen afscheidscadeau. Graag zou hij wat geld vergaren voor een project in de Filipijnen waar hij eind 2019 en begin 2020 een sabbatsreis naartoe maakte om kennis te maken met andere religies en daar studie van te maken. Door corona moest hij eerder terug via allerlei extra vliegreizen die veel geld kostten. Toch heeft hij geld kunnen achterlaten voor het Pag Asa Social Centre in Tagaytay. Pag Asa betekent hoop.

Dit centrum doet veel voor arme gezinnen. Tandverzorging, kinderopvang en aanvullend onderwijs voor kinderen die niet makkelijk leren, van alles. Kinderen die in een lastige thuissituatie zitten – een klein krotterig huis bijvoorbeeld – kunnen in het Social Centre huiswerk doen.
Kortom: het is een doel waar pastor Kuipers veel heil in ziet en waar hij contact mee heeft gehouden. Hij heeft er ook een adoptiekind, Nathalie Sesma, nu acht jaar. “Kleinkind moet ik zeggen want ze noemt mij opa!” 

Graag had pastor Kuipers ook geld gegeven voor het opknappen van het huisje van de familie van Nathalie. Dat vindt de organisatie echter te riskant omdat een rijke ieder moment de grond waarop het huis staat, van de gemeente kan kopen, aldus de pastor die ook de priesterstudent John Paul Mariveles Esplana financieel wil gaan ondersteunen.

Kijk voor meer informatie op: www.adoptieopafstand.nl. Het reisverslag staat op www.internetpastoor.nl. Wie dat wil kan ‘aftrekbaar’ doneren via: NL35INGB0006932756, Stichting Nieuwe Gezinnen, Abdijlaan 8a, 5253 VP, Nieuwkuijk. ANBI: RSIN 8161 26 069. 

 

 

Terug naar de vorige pagina
Tekstgrootte

De dingen die u met elkaar gemeen hebt maken een relatie aangenaam. De verschillen maken haar interessant.